ข้าว
noun
A native recording for this entry is on the way.
1
n.
rice
2
n.
grain
Built from
From Proto-Tai *C̬.qawꟲ (“rice”), further from Proto-Austroasiatic *rŋkoːʔ (“husked rice”). Cognate with Northern Thai ᨡᩮᩢ᩶ᩣ (xao), Isan เข่า or เข้า, Southern Thai ค้าว, Lao ເຂົ້າ (khao), Lü ᦃᧁᧉ (ẋaw²), Tai Dam ꪹꪄ꫁ꪱ, Shan ၶဝ်ႈ (khāo), Tai Nüa ᥑᥝᥲ (xàw), Phake ၵ︀ွ် (khaw), Ahom 𑜁𑜧 (khaw) or 𑜁𑜨𑜧 (khow) or 𑜁𑜧𑜈𑜫 (khaww), Nùng khàu, Zhuang haeux, Saek เกฺา, Tày khẩu.
In a sentence
ชาวนาปลูกข้าวได้เฉลี่ยไร่ละ 40 ถังต่อปี
From Wiktionary
1
n.
rice
2
n. · (colloquial)
food; meal
3
n. · (archaic)
year
4
n.
article, object, thing; belonging, possession
A note on usage
ชื่อไม้ล้มลุกหลายชนิด หลายสกุล ในวงศ์ Gramineae โดยเฉพาะชนิด Oryza sativa Linn. ซึ่งใช้เมล็ดเป็นอาหารหลัก มีหลายพันธุ์ เช่น ข้าวเจ้า ข้าวเหนียว