ดิน
noun
A native recording for this entry is on the way.
1
n.
blind snake
2
n.
soil
3
n.
ground
Built from
From Proto-Tai *ɗinᴬ (“earth”). Compare Middle Chinese 塵 (MC drin). Cognate with Lao ດິນ (din), Northern Thai ᨯᩥ᩠ᨶ, Lü ᦡᦲᧃ (ḋiin), Shan လိၼ် (lǐn), Tai Dam ꪒꪲꪙ, Ahom 𑜓𑜢𑜃𑜫 (din) or 𑜃𑜢𑜃𑜫 (nin), Nong Zhuang ndin.
In a sentence
มะเกลือเป็นไม้ที่ขึ้นได้ในดินแทบทุกชนิด
From Wiktionary
1
n.
earth; ground; soil; land.
A note on usage
ชื่อธาตุอย่างหนึ่งในธาตุทั้ง 4 คือ ดิน น้ำ ไฟ ลม, วัตถุธาตุของพื้นโลกที่ใช้สำหรับปลูกพืชผลหรือปั้นสิ่งต่างๆ เป็นต้น